سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
121
المباحث النحوية في شرح البهجة المرضية (شرح سيوطى) (فارسى)
فعل راجع است . قوله : و هذا تبيين الخ : شروع است به دفع اشكال مقدّر به شرحى كه نقل شد . قوله : فلا يكون مع ذكره : ضمير در « لا يكون » و « ذكره » به جرّ راجع است . قوله : المقصود به : ضمير در « به » به جرّ راجع است . قوله : لامتناع دخول عامله عليه : ضمير در « عامله » به جزم و درعليه » به اسم راجع است . متن : « 25 » فارفع بضمّ و انصبن فتحا و جر * كسرا كذكر اللّه عبده يسرّ تجزيه و تركيب ارفع : فعل و فاعل ، به صيغه امر حاضر . بضمّ : جارّ و مجرور ، متعلّق است به « ارفع » . واو : عاطفه . انصبن : امر حاضر مؤكّد به نون تأكيد خفيفه ، معطوف است به « ارفع » . فتحا : منصوب بنزع خافض مىباشد و اصل آن « بفتح » است بقرينه بضمّ ، معمول براى « انصبن » مىباشد . جرّ : به صيغه امر حاضر ، معطوف است به « انصبن » . كسرا : منصوب بنزع خافض بوده ، عاملش « جرّ » مىباشد . كذكر اللّه الخ : خبر است براى مبتداء محذوف و تقدير كلام چنين است : ذلك كذكر اللّه الخ . ترجمه : رفع يده به ضمّ و نصب بده البتّه به فتحه و جرّ بده به كسره و مثال اين امور مانند آنچه در مثال ذكر اللّه عبده يسّر آمده است .